| تبليغات | X |
|
ـ باید حدس می زدم!
که برای زنان پا به ماه کوچه شگون خرخره ی بریده گوسفند حکایت "اتفاق اتفاق است "بود! و ریسه های رنگی آویزان درست مثل مصلحت قورت دادن حرفهایی که نباید میزدم چیزی از عادت هی پشت سر هم گفتن "انگار قسمت نبود دخترم" کم نمیکرد! یادم هست وقتی که آب تنها دمپایی پاهای چهار ساله گی ام را برد آنقدر گریه میکردم که روزی زنان همسایه گفتند: "احتمال کور شدن من بسیاراست" ولی نمیدانم چرا بعد از آن همه سال بعد ازآن همه صبوری به خرج دادن گلهای چهار پر رو بالشی ام بعد از آن همه خیره شدن به چشمان به گودی رفته ی دیوارهای اتاقم بعد از آن همه کشیدن عکس خانه های بی دودکش عکس دخترکهای بی لبخند هنوز هم تفاوت" سفیدی سفید"را با سفیدی ملافه های رنگ و رو رفته ی روی طناب خوب میفهمم... ولی با این همه به نیمکت خالی که تکیه میکنم می دانم که در دلم جایی برای همدردی و "پاییز به عنوان یکی از فصلها " نمانده است!... صادقانه می گویم! گاهی درپس حرفهایم مجبورم که سهم زیاد ی را برای نگفتن "زبانم لال شود" کنار بگذارم...
ـ روز
کودک عقب مانده ایست که لا به لای روزنامه های پر فروش باطله دنبال جای خواب میگردد... واعتماد سر انگشت زمختی ست که بر بخار پیشانی پنجره خطوط کج و معوج بی ربط میکشد! ـ چکه چکه بی وقفه آب صدای سم اسبی ست که دورترین خواب دون کیشوت را با شمشیر فولادی ضد زنگ تعبیر میکند... و لالایی تفسیر خبر قصه دخترک کبریت فروشی ست در سرزمین عجایب... ـ ریتم یکنواخت چرخ خیاطی حوصله سر رفته مادریست که حرف و حدیث گر گرفته ی مردم را در جا نماز ترمه اش می پیچد... و تنهایی مشجر دود گرفته آیینه ی تمام قدی ست که برای قدم زدن روی سنگفرش خیابان تمرین ترک نخوردن میکند... همین خوب است! همین خوب است! که باز پشت خودت قائم شوی ویک استکان چای داغ برای تک تک رویاهایت بریزی که در گوشی می گویند از این فریب طولانی مسکن های سکوت خسته اند! خسته!...
ـ کاه گلی شده ام!
. با مورچه هایی تا خرخره مائوس که در تقاطع رگ و ریشه ام زاد و ولد میکنند ـ با سلام و صلوات... و زور بازو به رخ ته مانده ی ته مانده ام میکشند! برای دفن تر کردنش ـ با احترام در سوت و کور ترین چاله مخچه ام! ومن ... با طاقتی که دیگر طاقچه هم نمیشود! و سربه زیری اش از چفت و بست تنم بیرون نمیزند! قد میکشم... مثل لوبیای سحر آمیز در "همزیستی به علاوه مسالمت" در بوی تندکتری سوخته و خاک مرطوب با "مورچه های کاهگلی" تا خرخره مائوس!.... پ ن:... که پاره پاره گرگ درون خویشتنم!
.
ـ قهوه تلخ می خورم... در کنار مردی که لبخند های مصنو عی اش را مثل فیلتر سیگارش سر شماری میکند! و روزی صد بار واکس می زند کفشها و چشمهایش را با هم!... تا حسابی شبیهه "گفتگوی تمدنها" بشود با نان اضافه!!! ولی.... خبر ندارد که من " متحجر می شوم" یواشکی در فنجان قهوه ام چند وعده دیگر! و آتش میزنم تمام بدقواره گیش را با سنگ چخماق... تا برای اثبات وجود خودم دور تا دورش " سرخپوستی برقصم"!...
ـ موش کوری
جا خوش کرده در ساعت دیواری خانه به تاریکی وفادار با چنگ و دندان آنقدر که دهن دره صبح قلقلکش می دهد فقط ـ گاهی! . . پ.ن : د ندان ـ چنگ .................................................... ـ مترسک بتن در گوشهایت ریخته ای؟! گوش شیطان را هم کر کرده خرت خرت پوست واستخوان این دشت زیر دندان شیری کلاغ! . . پ.ن : د ندان ـ خرت خرت .................................................. ـ زندان با ن تیز می کند یک ردیف دندان مصنوعی با آتش کبریت و زندانی آواز می خواند تاول گلویش در خا کستر گوگرد! . . پ.ن : د ندا ن ــ تیز
|
About
!به خواب نه
Home
|
